Nieuwkomers koken via Meet the Mama’s  voor jou!

Nieuwkomers koken via Meet the Mama’s voor jou!

Foto: Eyas Hafez

Leve de integratie. Nieuwkomers Aalia en Huda uit Syrië koken als vrijwilliger bij Meet the Mama’s voor Zaankanters. Via de heerlijke gerechten ontstaan er nieuwe verbindingen. De sociale onderneming voor nieuwkomers lijkt aan te slaan. Van de bezoekers wordt overigens ook wat verwacht, zij moeten meedenken hoe ze nieuwkomers in Zaanstad op weg kunnen helpen.

Foto: Eyas Hafez

Door Sarah Vermoolen

Renata Pen uit Assendelft is de initiatiefnemer voor Meet the Mama’s. Naast haar fulltimebaan bij de gemeente Amsterdam is ze taalcoach van Huda. Ze heeft grootse plannen om nieuwkomers aan de slag te helpen. Voordat zij later deze week haar ambitie met ons deelt willen we eerst graag iets meer weten over Aalia en Huda. We treffen elkaar bij De Herinnering in Wormerveer waar ze recent voor 45 Nederlandse gasten vijftien verschillende gerechten neerzetten. Beide dames glunderen en reageren enthousiast op de vraag of het concept voor herhaling vatbaar is.

Taalcoach Bettina en K’OOK!

Foto: Eyas Hafez

Aalia: ‘Ik ben 33 jaar en kom uit Hama. Twee jaar en zes maanden geleden ben ik met de kinderen naar Nederland gekomen via gezinshereniging. We wonen in Poelenburg. Bij ons in de buurt wonen voornamelijk mensen van Turkse en Marokkaanse afkomst, ik ontmoet nauwelijks Nederlanders. Bij Vluchtelingenwerk Nederland heb ik de taalcoach Bettina ontmoet. Zij heeft mij in contact gebracht met anderen, zo mocht ik via haar een kookworkshop geven bij K’OOK! in Wormerveer. Daar heb ik Renata Pen leren kennen.  In Syrië was ik onderwijzeres voor kinderen van zes tot tien jaar. Mijn hobby is koken, zo maak ik graag lekkere hapjes voor in de avond, maar ook taarten en zoete gerechten. Het is lastig om Nederlands te leren, zeker als je weinig Nederlanders tegenkomt.’

Daarom ben ik zo blij met mijn nieuwe vriendinnen Bettina en Renata.

Graag aan het werk

Foto: Eyas Hafez

Mijn man was in Syrië advocaat en had een eigen kantoor. In Aleppo stond hij bekend als een van de beste advocaten. Het recht in Nederland is heel anders, waardoor zijn papieren hier niet geldig zijn. Hij is 37 jaar en dan is het lastig om opnieuw hier te gaan studeren. Zijn Engels is goed, maar hij is nog bezig om de Nederlandse taal te leren. Hij wil graag werken om zijn gezin te onderhouden. We hebben twee kinderen: een zoon van negen en een dochter van zeven. Hij wil heel graag hard werken, het maakt hem niet meer uit wat voor werk het is. Mijn man is heel secuur en houdt van regels en niet van wanorde. Als het werk daarop aansluit, dan is hij al blij.’

Als hij maar uit de bijstand is, dan wordt alles makkelijker.

Meet the Mama’s

Half december hebben Aalia en Huda gekookt voor 45 mensen bij De Herinnering. ‘We hebben de hele dag in de keuken gestaan en thuis alles voorbereid. Het was waanzinnig veel werk. Bij De Herinnering hebben we de gerechten afgemaakt en de borden mooi opgemaakt. We hadden vijftien verschillende gerechten, maar eigenlijk hadden we nog veel meer willen maken. Renata vertelde echter dat vijftien echt genoeg was. De gasten vonden onze hapjes heel lekker! We hebben veel gepraat met de mensen en iets verteld over de gerechten.

Zo vertelde de vrouw die werd geïnterviewd door een journalist van RTV NH dat zij niet wist dat Syrisch eten zo lekker was.

Thuis is de chefkok sous chef

Foto: Eyas Hafez

Huda is 32 jaar en woont ook in Poelenburg: ‘Ik ontmoet helemaal geen Nederlandse mensen. Gelukkig meldde Renata zich aan als taalcoach voor mij, zij is de enige Nederlander die ik anderhalf uur per week spreek. In Syrië was ik huisvrouw. Mijn man heeft zeventien jaar als chef-kok gewerkt, onder meer als internationale kok bij het Sheraton hotel. Thuis ben ik de baas in de keuken en dan is hij souschef. We hebben twee jongens van negen en vijf jaar, die veel aandacht nodig hebben want er is zoveel veranderd in hun leven. Mijn man heeft hard gewerkt om de taal te leren, zodat hij in januari klaar is om aan de slag te gaan.

Trots op de Syrische keuken

Foto: Eyas Hafez

Nederlanders kennen de Syrische keuken niet. We willen mensen graag onze gerechten laten proeven, wij zijn trots op onze keuken. Een feestje bij ons is niet denkbaar zonder eten. Er is altijd veel eten voor iedereen. Het was leuk om voor zoveel mensen te koken bij De Herinnering. We hebben mooie contacten opgedaan, zo hebben we bijvoorbeeld met wethouder Rita Visscher-Noordzee gesproken die zeer belangstellend was.  Het liefste zou ik samen met mijn man een klein restaurant beginnen.’

Ik wil graag Renata bedanken voor al haar hulp.

Zij is een goede baas en heeft het goed georganiseerd. Ik ben blij dat ik dit heb gedaan en hoop nog vaker te kunnen koken voor groepen.’

Lees ook het verhaal over Rock the Kasbah