Bij de schrijfcursus van Bettina Drion melden zich meestal vooral vrouwen aan. ‘Soms zit er een man tussen. Dit keer waren het er ineens zeven’, vertelt ze lachend. Op de zolder van Fluxus locatie Verkade in Zaandam volgen de cursisten twintig lessen waarin ze leren hoe je spanning opbouwt, personages tot leven brengt en een eigen stem ontwikkelt.
‘De sfeer in de groep is bijzonder goed’, zegt Bettina. ‘De mannen waren enthousiast over elkaars verhalen en inspireerden elkaar. Vertrouwen is daarbij heel belangrijk: voelen dat jouw verhaal er mag zijn.’
Zelf schreef Bettina inmiddels vijf boeken en geeft ze veel schrijflessen. Aan het einde van de cursus presenteren de deelnemers een verhaal uit de gezamenlijke bundel. ‘Zo zetten we ze in het zonnetje. Dat hebben ze verdiend.’
De omslag van de Fluxus verhalenbundel 2026 werd gemaakt door beeldend kunstenaar Rolf Slagboom. ‘Ik fotografeerde een muur waar brand was geweest. Onder de beschadigingen kwamen allerlei lagen tevoorschijn. Dat lijkt op een verhaal: onder de oppervlakte zit altijd meer.’
De zeven mannen werkten mee aan de gezamenlijke bundel. Drie van hen vertellen over wat schrijven voor hen betekent.
Richard Schoute: ‘Ik heb er weer plezier in’
Richard Schoute uit Zaandam werkt bij een bank. Schrijven had hij jarenlang laten liggen. ‘Tijdens een gesprek met een loopbaancoach kwam het weer naar boven. Daarna ben ik in een bos gaan zitten en kwamen de ideeën vanzelf.’
Sindsdien schrijft hij weer met plezier. ‘Jarenlang had ik geen inspiratie, nu krijg ik spontaan ingevingen. Ik wil vooral een verhaal schrijven dat leuk en spannend is. Het hoeft niet per se autobiografisch te zijn, al verwerk ik er wel dingen in die ik heb meegemaakt.’
Hij voelt geen behoefte om een boodschap over te brengen. ‘Als mensen het willen lezen, is dat mooi. Het verhaal mag ergens over gaan, maar het moet vooral goed verteld zijn.’
Wouter Christenhuis: ‘Schrijven helpt om dingen los te laten’
Wouter Christenhuis uit Zaandam werkt als verpleegkundige. ‘Ik heb Spaanse letterkunde gestudeerd en ben altijd bezig geweest met taal en literatuur. Als kind schreef ik al verhalen.’
In zijn werk maakt hij veel mee, vooral tijdens de covidperiode. Ook ervaringen met een ernstig zieke vriendin vonden hun weg naar een verhaal. ‘Wat in mijn hoofd zit, wil ik opschrijven. De cursus van Bettina sprak me aan omdat het betaalbaar en behapbaar is: één avond per week.’
Hij werkt aan een korte roman over een verpleegkundige die zelf patiënt wordt. ‘Het gaat over hoe je het ziekenhuis beleeft, zowel als zorgverlener als patiënt. In de zorg gaat veel op de automatische piloot, dat moet ook. Maar voor patiënten kan het voelen alsof ze geen stem hebben.’
De cursus hielp hem om structuur aan te brengen. ‘Ik heb geleerd hoe je een storyboard maakt, hoe je een rode draad vasthoudt en zinnen afwisselend houdt. Door het op te schrijven laat ik ook iets los. Het geeft voldoening, al blijft het spannend.’
De thema’s zijn dood, verdriet en ziekte. ‘Voor mij hoort dat bij het dagelijks leven. Schrijven is fijn voor mij, het helpt om daar vorm aan te geven.’
Rolf Slagboom: ‘Mijn dochter leren lezen zoals de wolken’
Rolf Slagboom uit Koog aan de Zaan werkt als vrijwilliger bij houtzaagmolen Het Jonge Schaap. Daarnaast is hij mantelzorger voor zijn zevenjarige dochter, die meervoudig gehandicapt is.
‘Er is veel gebeurd in mijn leven de afgelopen jaren. Ik moest iets kwijt en zocht verdieping door te schrijven.’ Tijdens zijn tijd op de kunstacademie schreef hij gedichten, maar daarna heeft hij het schrijven geparkeerd.
‘Bij de houtzaagmolen ontmoette ik iemand die een cursus gaf Spreken in het openbaar. Dat is een toffe cursus om comfortabeler over de molens te vertellen. Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leven, ik moet echt iets kwijt en zoek verdieping door het op te schrijven. Zo kwam ik bij de schrijfcursus terecht.’ Bij Bettina leerde hij om gefocust te werken aan zijn verhaal. ‘Ik schrijf over mijn dochter en over het leven als molenaar. Ik voel me soms eenzaam in deze situatie, het is dan bijzonder om andere mensen te ontmoeten om elkaar te inspireren.’
Het schrijven is intensief. ‘Ik probeer grip te krijgen op mijn leven. Dat is soms een worsteling. ’Ik werk ook als ervaringsdeskundige in de psychiatrie: ‘Je neemt je eigen ervaring mee. Als ik me openstel, doen anderen dat ook. Dan ontstaan de mooiste gesprekken.’
Met de andere cursisten schreef hij aan een gezamenlijk estafetteverhaal. ‘Dat was superleuk om te doen. Heel prettig om samen een luchtig verhaal te maken, lekker even iets anders. Het is bijzonder om elkaars ontwikkeling mee te maken.’
De cursus is inmiddels afgelopen. ‘We hopen allemaal dat we nu zelfstandig verder kunnen schrijven. Ik ben benieuwd waar iedereen uitkomt.’
Reinier Fosch, Remco Hoek en Richard Hoek volgden ook de cursus en dienden een verhaal in voor de Fluxus verhalenbundel 2026.