Shatha Tamim mixt de culturen

Zeven jaar geleden startte Shatha Tamim met haar drie kinderen een nieuw leven in de Brandaris Zaandam. Wat eraan voorafging vertelde ze eerder aan De Zaanse Verhalen.

Hoe kijk je terug op zeven Zaanse jaren?

‘Ik heb heel veel geleerd. Van mijn buren, collega’s en van mensen op straat. Elke dag leer ik weer iets. Het is leuk om de Arabische en Nederlandse cultuur te mixen. Om de goede dingen in de culturen te houden en deze te mixen tot mijn eigen cultuur. Het is wel een uitdaging om te bedenken wie ik nu ben. Ik word steeds meer Nederlands, maar door mijn uiterlijk zie je ook nog goed het Arabische.’

Wat vind je van Nederland?

‘Vanaf dag een voel ik me hier thuis. Ik hou echt van dit land en de mensen. Elk jaar wordt dat meer. De Nederlanders zijn open en aardig. Als je op straat loopt, dan zeggen ze gedag. Nederlanders staan open voor andere mensen, andere soorten keukens en denkwijzen. Dat is goed.’

Wat vind je moeilijk?

‘De Nederlandse taal blijft moeilijk. Ook zou ik graag meer kansen zien voor nieuwkomers. Ik werk bij NewBees. Deze organisatie organiseert inclusieve inburgering voor gemeenten, begeleidt nieuwkomers naar werk bij lokale ondernemers, en adviseert bedrijven op het gebied van Diversiteit en Inclusie. Er zijn veel talentvolle mensen met goede diploma’s en ervaring. Voor hen is het heel moeilijk om hier werk te vinden als dokter, apotheker of lerares. De Nederlandse taal en het feit dat de diploma’s niet direct hier geldig zijn, maakt het moeilijk.’

Waar lopen nieuwkomers tegenaan?

‘Wanneer je hier nieuw komt, dan begrijp je niets van de regels. Alles is hier zo anders. En de regels veranderen ook steeds. Dit is voor ons zo onduidelijk. NewBees biedt nieuwkomers workshops over diverse thema’s: Hoe leven Nederlanders, hoe werkt het openbaar vervoer, hoe is de zorg geregeld? We laten het zien in de praktijk, dat werkt het beste. Zo gaan we bijvoorbeeld samen naar het station, het juridisch loket of een bibliotheek.’

Bevalt je werk bij New Bees?

‘Ja, ik ben heel blij dat ik al na twee jaar betaald werk heb gevonden. Het geeft een goed gevoel. Ik vind het wel jammer dat er weinig verschil is tussen de salarissen die mensen krijgen voor (hard) werken en de uitkering. Als ik burgemeester was of in de regering zou zitten, dan zou ik het systeem aanpassen zodat mensen beter gemotiveerd worden om te gaan werken.’

Hoe ervaar je deze crisistijd?

‘Momenteel zijn er wel veel problemen om rond te komen. Ik zie veel armoede in de wijk (Peldersveld en Poelenburg). Wanneer er gratis brood en groente wordt uitgedeeld door Prakkie over 075, dan zie je steeds meer mensen. Ik kwam eerst niet in aanmerking voor de energietoeslag, die werd afgewezen. Deze heb ik nu opnieuw aangevraagd. Ook heb ik een aanslag van de Belastingdienst voor kinderopvang, terwijl mijn kind in de coronaperiode helemaal niet naar de kinderopvang ging. Maar ik moet dit wel betalen. Wanneer ik voor hulp naar het Sociaal Wijkteam ga om dit aan te vechten, dan is daar een lange rij. Dan ga ik maar weer weg, want ik moet ook naar mijn werk. Het is echt lastig als je werkt om zo lang te moeten wachten.’

Hoe werkt New Bees?

‘Door de nieuwe inburgeringswet dienen nieuwkomers 800 vrijwilligerswerk te doen. Ik gebruik mijn netwerk om plekken te vinden. Daarnaast volgen ze 800 uur les op school zodat ze meer kennis krijgen van Nederland en hoe het hier werkt.

Alle mogelijkheden zijn welkom. Mensen kunnen schoonmaken, helpen in de keuken, de administratie doen, in de tuin helpen. Belangrijk is dat de nieuwkomers wel in contact komen met Nederlanders en zo de taal leren. Dat is het doel van de match. En natuurlijk dat er hopelijk daarna mensen doorstromen naar betaald werk. We komen uit verschillende culturen. Het is echt leuk om mensen te ontmoeten die uit een andere wereld komen. Zij kunnen misschien iets toevoegen op de werkvloer. De eerste stap is het moeilijkste. Wanneer je ergens ervaring op hebt gedaan, dan wordt het makkelijker om door te stromen naar een nieuwe baan.

Iedere cultuur heeft iets te bieden. Zo is het de gewoonte in de Arabische cultuur dat je de jarige trakteert in plaats van andersom. Zo maak ik iedere keer een taart wanneer er een collega bij NewBees jarig is.’

Lekker eten voegen we toe. Dat verbindt.

Op zondagmiddag 18 december organiseert de Bewonerscommissie van de Brandaris een internationale foodmarkt voor de flat.

Doe jij ook vrijwilligerswerk?

‘Jazeker, eigenlijk al vanaf het begin. Dit geeft een andere energie dan betaald werk. Hierdoor bouw ik ook een groot netwerk op. Dat is heel belangrijk, ook voor mijn werk voor NewBees. Zo zie ik veel kansen voor nieuwkomers. Het is leuk om het vrijwilligerswerk te koppelen aan de mensen waar ik mogelijkheden voor zie.

Ik ben ook actief in mijn wijk Peldersveld. In de flat Brandaris zit ik in de bewonerscommissie. We bedenken plannen zodat bewoners meer contact krijgen met elkaar. Het is wel lastig dat in Nederland veel, heel veel gepraat wordt. Ik ben meer van de actie. En dan kun je daarna erover praten hoe het is gegaan.

We hebben op zondag 18 december een internationale foodmarket voor de flat. Dat idee komt via studenten die een project doen bij het Zaans Museum. We zijn allemaal erg enthousiast. De wijk heeft dit nodig. De mensen hebben activiteiten nodig waar ze elkaar ontmoeten.

Ik kwam ook in contact met Nouz. Zij zocht een locatie om vrouwen in de wijk gratis te trainen. We startten met een groepje vrouwen buiten bij Kleurrijk. Nu sporten we iedere vrijdagochtend bij wijkcentrum De Poelenburcht. Het is erg leuk dat hier ook Nederlandse vrouwen via de Participatiewet bijkomen. Tijdens het sporten maken we ook praatjes. Ik vind het wel erg leuk dat ik als nieuwkomer nu ook een match heb gemaakt voor Nederlandse vrouwen.’