De bewonersvereniging van de flat IJdoorn in Zaandam bestaat dit jaar 40 jaar. Een prachtige mijlpaal voor een vereniging die actiever is dan ooit. Voorzitter Marianne Renders, penningmeester Lida Koning en Margreet Scherpenzeel vertellen enthousiast over hun bloeiende gemeenschap. Een afspraak in de Buurtkamer zelf bleek lastig: die zit namelijk alle dagen vol. Daarom schuif ik aan bij Marianne in haar appartement.
Van ketelhuis naar kloppend hart voor de buurt
De flat IJdoorn in Zaandam werd in augustus 1970 opgeleverd. Veertig jaar geleden legde Cor Rustemeijer de basis voor de huidige vereniging. Hij vertelde eerder aan De Zaanse Verhalen hoe het begon: ‘Ruim 40 jaar geleden hebben we de ketel uit het ketelhuis gehaald. Dit is nu onze recreatieruimte de Buurtkamer. In die tijd richtten we ook de vereniging op. Zo kom je elkaar vaak tegen.
We organiseerden veel activiteiten met feestdagen en sport op het grasveld. Daar was altijd veel belangstelling voor. Het was een kinderrijke flat. Dat was grandioos. Kinderen en volwassenen gingen samen schaatsen, vissen en volleyballen en sloten af met gezamenlijke barbecues. Het was een gezellige tijd. Nu zijn de nieuwe bewoners 55 jaar of ouder, daardoor is dat wel veranderd. Nadat de kinderen de deur uitgingen, vertrokken hun ouders soms ook.’
Sinds drie jaar richt de vereniging de blik ook naar buiten. Lida legt uit: ‘Als bestuur staan we altijd open voor nieuwe mensen. We vragen ook altijd naar hun wensen. De activiteiten van de vereniging zijn altijd populair geweest, het is een vertrouwde omgeving voor de bewoners. We kregen vaker de vraag of er ook mensen van buiten de flat aan konden deelnemen. Daar hebben we lang over gepraat en drie jaar geleden is De Buurtkamer ook open voor de buurt. Je wordt dan lid voor tien euro per jaar, daar betalen we het kerstgeschenk van. Via via komen er nu veel meer mensen bij De Buurtkamer.’
Woningcorporatie Rochdale steunde het initiatief voor de Buurtkamer van harte, onder de voorwaarde dat de bewoners de verbouwing en financiën zelf regelden. Dankzij de inzet van wel twintig enthousiaste flatbewoners werd die klus geklaard.
Altijd wat te doen
Vandaag de dag is de Buurtkamer niet meer weg te denken. Margreet vertelt: ‘Er is nog altijd veel belangstelling voor de activiteiten. Er is elke dag van alles te doen. We hebben wel achttien activiteiten, zelfs in het weekend is de Buurtkamer regelmatig in gebruik.
Mensen komen hier voor de koffie, fitness, gym, biljart of om te klaverjassen. We hebben ook keramiek, de soos, darten, yoga en gezellige lunches, ook rond de feestdagen. Ook op creatief gebied hebben we aanbod, dan komen mensen met hun haak- of breiwerkje en dan gaan ze gezellig kletsen.’
Margreet organiseert zelf de filmavond, een van de vele successen. ‘Dat is heerlijk om te doen als ik dan een vrouw met een rollator zie binnenkomen met een lieve man die haar vasthoudt waarna ze van de film gaan genieten. Op tafel staat chips en lekkere hapjes. Dat is zo leuk! Hierdoor komen mensen nog de deur uit, anders zouden ze nergens meer komen. Dat horen we ook vaak. Als mensen voor een activiteit met de fiets of auto ergens naar toe zouden moeten, dan zouden ze dat niet doen. Zeker niet met slecht weer.’
Naast de wekelijkse agenda is ook de jaarlijkse bustocht een schot in de roos: binnen twee weken zijn alle zestig zitplaatsen volgeboekt. Ook is er een koor met dertig leden dat repeteert in de Buurtkamer en optreedt in zorgcentra. Daarnaast worden er regelmatig informatiebijeenkomsten georganiseerd, bijvoorbeeld over helpdeskfraude in samenwerking met de politie, over dementie of voorlichting door de brandweer.
Over de drempel
De vereniging telt inmiddels 165 leden op een totaal van 196 woningen. Nieuwe bewoners worden warm welkom geheten. Marianne: ‘Twee vrouwen van Lief en leed gaan bij nieuwe bewoners langs met een plantje. Ze laten de Buurtkamer zien en vertellen over de mogelijkheden. Natuurlijk mogen ze zelf weten of ze lid willen worden, maar negen van de tien keer zijn mensen enthousiast en melden ze zich aan.
De eerste keer vinden mensen het wel een beetje spannend. Als ze eenmaal over de drempel zijn, dan is het goed. We proberen mensen te enthousiasmeren om mee te gaan. Zo zijn er mensen die eenzaam zijn en altijd thuiszitten. Wanneer ze een keer bij de Buurtkamer zijn geweest, dan zijn ze enthousiast en komen ze vaker.’
Open voor de buurt
Lida: ‘Rochdale is trots op ons, ze noemen ons vaak als voorbeeld. Zo komen er regelmatig delegaties uit het land om onze flat te zien. Het is hier schoon, netjes en we hebben een mooie entree. En alle activiteiten die spreken natuurlijk ook aan.
De kracht van De Buurtkamer is een goed en meelevend bestuur. We staan niet boven maar naast de mensen. In de flat letten mensen op elkaar. Als de luxaflex een tijd dichtblijft, dan komen mensen even kijken. In coronatijd deden mensen boodschappen voor elkaar. De flat is nog altijd populair. Wanneer er een woning vrijkomt, dan zijn er altijd meer dan honderd belangstellenden.
We zijn echt het visitekaartje van Rochdale, daar zijn we trots op. En we staan nog altijd open voor nieuwe activiteiten. Zo kwam iemand met het idee voor karaoke. We moeten er nog wel een plek voor vinden in de agenda, maar dit gaat vast weer heel gezellig worden.’