Oud-politieagent wil graag iets betekenen voor mensen

Oud-politieagent wil graag iets betekenen voor mensen

‘Ben je met pensioen en dan zoek je weer de rottigheid op.’ Dat zei laatst een oud-collega tegen me. ‘Ik kan ook achter de geraniums gaan zitten, maar ik heb mijn werk altijd interessant gevonden. Ik vind het fijn om maatschappelijk betrokkenen te zijn en iets te kunnen betekenen voor mensen.

Otto Scholten werkte 35 jaar als wijkagent. Na zijn pensionering werd hij onder meer actief bij BeterBuren (Buurtbemiddeling) en geeft hij voorlichting namens de GGD over huiselijk geweld via het project “Open de voordeur.  En namens VVN geeft hij verkeersles op de basisscholen. O ja, hij kookt ook nog regelmatig bij buurthuis De Pelikaan in Krommenie.

Dit is het tweede verhaal van een tweedelige serie. In deel 1 vertelt Otto Scholten over zijn werk bij de politie.

Buurtbemiddeling

‘Vaak speelt er al jaren een conflict tussen buren wanneer ze Buurtbemiddeling inschakelen. Buur1, zoals wij de aanvrager noemen, vraagt dan om hulp. Wij zijn onafhankelijk en hoeven geen A4tje te zien waarop het probleem staat geformuleerd door buur1. Ze moeten zelf het werk doen. Wij gaan bij buur2 langs en vragen of ze op neutraal terrein – meestal een buurthuis– met elkaar in gesprek gaan. Soms krijg je de reactie dat de schuld volledig bij de ander ligt of dat ze om een andere reden niet willen praten. Soms lukt het wel. Wij bewaken dan alleen het proces en zorgen dat mensen elkaar laten uitpraten en respecteren.

Het doel is mensen bij elkaar te brengen, niet om oude koeien uit de sloot te halen. Ze hoeven vervolgens niet bij elkaar op de koffie, maar wel kunnen ze afspraken maken om het conflict te verminderen of op te lossen. Na ongeveer een maand bellen we of de afspraken zijn nagekomen. Als dat niet het geval is, kan eventueel een tweede gesprek plaats vinden. Alles is op basis van vrijwilligheid. Beide buren zijn uiteraard niet gelukkig met een verstoorde verhouding en we hopen op deze manier hen te bewegen om een nieuwe start aan te gaan. Het bemiddelingsgesprek dat in het buurthuis plaatsvindt, is ook vaak een emotionele gebeurtenis. Gelukkig boeken we vaak successen.

Vaak zie je dat als mensen verwikkeld zijn in een conflict er een communicatieprobleem aan ten grondslag ligt. Je moet doorbreken dat ze allebei denken dat het aan de ander ligt. Veel mensen handelen vanuit emoties en maken dan verkeerde opmerkingen. Ook tijdens mijn werk als politieagent maakte ik mee dat een conflict verergerde als mensen niet met elkaar praatten. Denk aan jongeren die overlast bezorgen maar zich daar niet bewust van zijn en een buurtbewoner die hier veel last van heeft. In een moeilijke situatie is het goed om te bedenken hoe je de boodschap zo goed mogelijk overbrengt.

Met elkaar blijven praten is belangrijk.

Het project Open de voordeur is een initiatief van de GGD Zaanstreek Waterland.

Open de voordeur

‘Iedere agent krijgt te maken met huiselijk geweld. Eén situatie zal me altijd bijblijven. Met twee surveillanceauto’s moesten we naar een adres waar fysiek huiselijk geweld had plaats gevonden. Het ging om een gezin met kinderen. De man werd overgebracht naar het politiebureau en mijn collega en ik bleven achter voor nazorg. Het was behoorlijk aangrijpend.  Ik zal nooit de vrouw en de grote ogen van de kinderen vergeten die alles hadden gezien. Ze bleven achter met de vraag “Wat nu?” Toen ik hoorde dat ze voorlichters zochten voor het project Open de voordeur wilde ik graag mijn steentje bijdragen. Hoe eerder mensen naar de hulpverlening gaan, des te beter. Een groot aantal mensen weet niet precies wat huiselijk geweld inhoudt. Onbewust verkeren zij in zo’n situatie. Huiselijk geweld is er in vele soorten en vormen. Met het project willen we dat mensen kritisch naar hun eigen situatie kijken.

Huiselijk geweld stopt nooit vanzelf.

Vaak heeft iemand zelf ook een geschiedenis en herhaalt het patroon zich. De dader is regelmatig ook een slachtoffer. Het project van de GGD heet “Open de voordeur”. Met het project willen we bereiken dat mensen zelf de regie weer oppakken en bijvoorbeeld weer met elkaar in gesprek gaan. Mensen kunnen ons telefonisch bereiken voor advies. Je belt absoluut anoniem. Binnen het project werken ook vrijwilligers mee die in het verleden zelf slachtoffer waren van huiselijk geweld. We hebben al bij diverse instellingen presentaties gegeven, zoals bij de gemeente Zaanstad,  ziekenhuizen, woningbouwverenigingen, Humanitas en buurthuizen om medewerkers te informeren over de signalen.

Onder huiselijk geweld valt ook schreeuwen en een tik geven. Als het structureel wordt en iemand er geestelijk en/of lichamelijk onder lijdt dan wordt het ernstig. Regelmatig horen we terug dat als mensen zich eerder bewust waren geweest dat ze slachtoffer zijn van huiselijk geweld ze er anders mee om waren gegaan. Vaak denken mensen dat het wel over gaat.’

Wij zetten mensen aan het denken.’

Verkeersles de Dode hoek

‘Helaas vinden er nog steeds verkeersongevallen plaats waarbij kinderen betrokken zijn. Namens VVN geef ik, samen met een ex-collega van politie, les op basisscholen. Wij behandelen dan de zogenaamde “dode hoek” van een vrachtauto. Kinderen, maar ook volwassenen, realiseren zich soms niet, ondanks de vele spiegels op een vrachtauto, dat een  vrachtauto een dode hoek heeft.

Mijn collega, die door zijn werk PTSS heeft opgelopen, heeft een zogenaamde hulphond. De hond gaat mee naar school en dit vinden de leerlingen reuze interessant.’